قدرت خرید در سال ۲۰۲۵، ۱٫۲ درصد افزایش یافت؛ بیشترین رشد برای شاغلان

در سال ۲۰۲۵، قدرت خرید مردم به‌طور متوسط ۱٫۲ درصد افزایش یافت. این بدان معناست که مردم می‌توانند کمی بیشتر از سال گذشته خرید کنند. این افزایش عمدتاً به دلیل آن است که دستمزدهای تعیین‌شده در قراردادهای جمعی کار، ۵٫۰ درصد افزایش یافته‌اند.

بیشترین بهبود قدرت خرید مربوط به افرادی است که به‌صورت استخدامی کار می‌کنند. برای بازنشستگان و افراد خوداشتغال، این افزایش اندک بوده است؛ عمدتاً به دلیل مقررات مالیاتی جدید. نیمی از مردم قدرت خرید بیشتری دارند و قدرت خرید نیمی دیگر کاهش یافته یا تغییری نکرده است.

میزان افزایش قدرت خرید به بزرگ‌ترین منبع درآمد خانوار، مانند دستمزد، حقوق بازنشستگی یا مستمری، بستگی دارد. قدرت خرید افراد شاغل بیشترین افزایش را داشت و به‌طور متوسط ۲٫۲ درصد بیشتر شد. وضعیت مالی بیش از ۶ نفر از هر ۱۰ کارمند و کارگر بهتر شد.

این امر عمدتاً ناشی از افزایش دستمزدها بود. اما قیمت‌ها نیز ۳٫۳ درصد افزایش یافتند. در نتیجه، افزایش واقعی دستمزدها ۱٫۶ درصد بود.

کارکنان همچنین می‌توانند با افزایش ساعات کار یا پیدا کردن شغل دیگری، قدرت خرید خود را بیشتر کنند. اما اگر فردی شغل خود را از دست بدهد یا ساعات کاری‌اش را کاهش دهد، قدرت خرید او کاهش می‌یابد. حدود ۴ نفر از هر ۱۰ کارمند و کارگر با کاهش قدرت خرید مواجه شدند.

تخفیف‌ها و معافیت‌های مالیاتی در سال ۲۰۲۵ تغییر کردند. اعتبار مالیاتی عمومی کاهش یافت. اعتبار مالیاتی اشتغال تنها اندکی افزایش یافت.

بهبود وضعیت افراد خوداشتغال بسیار اندک بود. کسر مالیاتی خوداشتغالی و معافیت مالیاتی سود شرکت‌های کوچک و متوسط کاهش یافت. آمار مربوط به افراد خوداشتغال ممکن است بعداً تغییر کند، زیرا این آمار هنوز کامل نیست.

افراد دریافت‌کننده کمک‌هزینه معیشتی نیز در سال ۲۰۲۵ قدرت خرید بیشتری پیدا کردند؛ به‌طور متوسط ۱٫۳ درصد. این امر به دلیل افزایش حداقل دستمزد است. کمک‌هزینه معیشتی و مستمری سالمندی دولتی (AOW) نیز با افزایش حداقل دستمزد بیشتر می‌شوند.

بازنشستگان به‌طور متوسط تنها ۰٫۳ درصد افزایش قدرت خرید داشتند. برای بازنشستگانی که علاوه بر مستمری سالمندی دولتی، حقوق بازنشستگی زیادی دریافت می‌کنند، افزایش قدرت خرید تقریباً صفر بود. اگر بازنشستگان حقوق بازنشستگی اضافی بسیار زیادی داشته باشند، قدرت خریدشان اغلب کاهش می‌یابد.

بازنشستگان خودشان نمی‌توانند به‌سرعت قدرت خریدشان را بهبود دهند. این امر عمدتاً به میزان مستمری سالمندی دولتی، حقوق بازنشستگی و مالیات‌های آنان بستگی دارد.