درک تفاوت‌های رفتاری و عادات اجتماعی

Er is niet één manier waarop alle mensen in Nederland leven of met elkaar praten. Gewoonten verschillen per familie, regio, leeftijd, opleiding, inkomen, werkplek en persoon. Een omgangsvorm is een manier om met anderen om te gaan. Een norm is wat een groep passend vindt; een waarde is wat mensen belangrijk vinden. Zelfs binnen één familie kunnen mensen hierover verschillen. Gelijkwaardigheid betekent dat mensen dezelfde menselijke waardigheid hebben, ook als zij andere gewoonten of overtuigingen hebben. Een verschil in gewoonte geeft niemand het recht om een ander te discrimineren.

Je merkt zulke verschillen in gewone situaties. Op de ene werkplek zegt iedereen 'jij' tegen de leidinggevende; ergens anders is 'u' gebruikelijk. Bij een begroeting geven sommige mensen een hand, terwijl anderen alleen iets zeggen of knikken. Kijk hoe mensen om je heen met elkaar omgaan. Als je twijfelt, mag je vragen wat op die plek gebruikelijk is.

Probeer een nieuwe gewoonte eerst te begrijpen voordat je er een oordeel over vormt. Dat betekent niet dat je je eigen achtergrond moet verbergen. Je kunt ook vertellen wat voor jou prettig is. Bijvoorbeeld: 'Ik vind het fijn als we eerst een afspraak maken voordat je langskomt.' Zo weten anderen waar ze aan toe zijn. Als je iemand niet wilt begroeten met een hand, kun je dat vriendelijk zeggen en op een andere manier groeten. Een kort woord kan een ongemakkelijk moment voorkomen.

Een sportclub, een buurtfeest en een gesprek bij de gemeente hebben elk hun eigen sfeer. Wat op de ene plek normaal is, hoeft op de andere niet te passen. Luister, stel een vraag en geef jezelf tijd om te leren. Daarmee voorkom je veel kleine misverstanden.